تبليغاتX
دو دید -
و فسونی که به گنده شده ی لاشه یک زندگی مرده چو گور

می نشاند همه را...

و همه می ترسند

که تن این گنداب

نرساند ز تک اورده سیاهش به لب ایشان آب

یا گل آلوده به تن ریخته ی دیواری...

نفکند ایشان را

بیش و کم سایه به سر.

 

همه شان می ترسند

که تن گنده ی عفریت زنی

به سفیدابش روپوش دروغ،

نکشدشان در بر.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط نگار گلستانی  |